و هيچ دو غين كنار هم نيامده مگر : ( وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ ) « 1 » . و آيهاى نيست كه بيست و سه كاف داشته باشد مگر آيهء دين . و دو آيهاى نيست كه سيزده وقف داشته باشند مگر دو آيهء ارث بردنها . و سورهاى نيست كه سه آيه و ده واو داشته باشد مگر سورهء و العصر . و سورهاى نيست كه پنجاه و يك آيه و پنجاه و دو جاى وقف داشته باشد مگر سورة الرحمن . بيشتر اينها را ابن خالويه گفته است . و أبو عبد اللّه خبّازى مقرى گفته : اولين بار كه بر سلطان محمود پسر ملكشاه وارد شدم ، پرسيد : كدام آيه اولش غين است ، گفتم : سه آيه : ( غافِرِ الذَّنْبِ ) « 2 » و دو آيه كه آيه بودنشان مورد اختلاف است : ( غُلِبَتِ الرُّومُ ) « 3 » ، ( غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ ) « 4 » . و از خطّ شيخ الاسلام ابن حجر نقل مىكنم : در قرآن چهار تشديد پى در پى هست : در اين آيات : ( نَسِيًّا رَبُّ السَّماواتِ ) « 5 » . ( فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ ) « 6 » . ( قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ) « 7 » . ( وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ ) « 8 » .
الإتقان في علوم القرآن ( فارسى )ج ٢ — صفحة 516
مساهمون: جلال الدين السيوطي
ص٥١٦
هامش
( 1 ) آل عمران ، 85
( 2 ) غافر ، 3
( 3 ) روم ، 2
( 4 ) فاتحه ، 7
( 5 ) مريم ، 64 و 65
( 6 ) نور ، 40
( 7 ) يس ، 58
( 8 ) ملك ، 5