و هيچ دو غين كنار هم نيامده مگر :
( وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ )
« 1 » .
و آيهاى نيست كه بيست و سه كاف داشته باشد مگر آيهء دين .
و دو آيهاى نيست كه سيزده وقف داشته باشند مگر دو آيهء ارث بردنها .
و سورهاى نيست كه سه آيه و ده واو داشته باشد مگر سورهء و العصر .
و سورهاى نيست كه پنجاه و يك آيه و پنجاه و دو جاى وقف داشته باشد مگر سورة الرحمن . بيشتر اينها را ابن خالويه گفته است .
و أبو عبد اللّه خبّازى مقرى گفته : اولين بار كه بر سلطان محمود پسر ملكشاه وارد شدم ، پرسيد : كدام آيه اولش غين است ، گفتم : سه آيه :
( غافِرِ الذَّنْبِ )
« 2 » و دو آيه كه آيه بودنشان مورد اختلاف است :
( غُلِبَتِ الرُّومُ )
« 3 » ،
( غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ )
« 4 » .
و از خطّ شيخ الاسلام ابن حجر نقل مىكنم : در قرآن چهار تشديد پى در پى هست :
در اين آيات :
( نَسِيًّا رَبُّ السَّماواتِ )
« 5 » .
( فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ )
« 6 » .
( قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ )
« 7 » .
( وَ لَقَدْ زَيَّنَّا السَّماءَ )
« 8 » .
هامش
( 1 ) آل عمران ، 85
( 2 ) غافر ، 3
( 3 ) روم ، 2
( 4 ) فاتحه ، 7
( 5 ) مريم ، 64 و 65
( 6 ) نور ، 40
( 7 ) يس ، 58
( 8 ) ملك ، 5