دردى شفا هست » .
و خلعى در فوايد خود از جابر بن عبد اللّه حديث آورده : « فاتحة الكتاب شفاى هر درد است مگر سام » و سام مرگ است .
و سعيد بن منصور و بيهقى و ديگران از أبو سعيد خدرى حديث آوردهاند كه :
« فاتحة الكتاب شفاى از زهر است » .
و بخارى نيز از او حديث آورده كه گفت : « در كاروانى به راه خود مىرفتيم ، پس در جايى منزل كرديم ، در اين اثنا زنى آمد و گفت : رئيس اين قبيلهء مار - گزيده شده ، آيا پزشكى با شما هست ؟ پس مردى با او رفت و آن رئيس را با سورهء امّ القرآن مداوا نمود و او خوب شد ، اين جريان به عرض رسول اللّه صلّى اللّه عليه - ( و آله ) رسيد ، فرمود : از كجا دانست كه اين سوره خوبكننده است ! و طبرانى در أوسط از سائب بن يزيد آورده كه گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه - ( و آله ) و سلّم مرا با فاتحة الكتاب تعويذ فرمود ، و با مختصرى از آب دهان به من دميد .
و بزّاز از أنس حديث آورده كه : « هرگاه سر بر رختخواب بگذارى ، و فاتحة - الكتاب و قل هو اللّه احد را بخوانى از همه چيز به جز مرگ در امان خواهى ماند » .
و مسلم از أبو هريره حديث آورده : « خانهاى كه در آن سورة البقرة خوانده مىشود شيطان در آن داخل نمىگردد » .
و عبد اللّه بن أحمد در زوائد المسند بسند حسنى از أبىّ بن كعب آورده كه گفت : « در محضر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه ( و آله ) و سلّم بودم كه مردى از باديهنشينان - آمد و عرض كرد : اى پيامبر خدا برادرى دارم كه به دردى دچار است ، فرمود : دردش چيست ؟ عرضه داشت : حالت ديوانگى ، فرمود : او را نزد من بياور ، پس آن شخص را پيش رويش نشانيد ، پس پيغمبر صلّى اللّه عليه ( و آله ) و سلّم او را با فاتحه الكتاب و چهار آيه از اوّل سورة البقرة ، و اين دو آيه :
وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ
، و آية الكرسى ، و سه آيه از آخر سورة البقرة ، و يك آيه از آل عمران :
( شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ - لا إِلهَ إِلَّا هُوَ )
« 1 » ، و آيهاى از سورة الاعراف :
( إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ )
« 2 » ، و آخر سورة المؤمنين :
( فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ )
« 3 » ، و يك آيه از سورة الجن :
( وَ أَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا )
« 4 » ، و
هامش
( 1 ) آل عمران ، 18
( 2 ) أعراف ، 54
( 3 ) مؤمنون ، 116
( 4 ) جن ، 3