تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإتقان في علوم القرآن ( فارسى ) — صفحة 511

مساهمون:

ص٥١١
خدا
( وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى )
« 1 » مىباشد ، و آن شفاعت است » . چهارم : واحدى از علىّ بن الحسين آورده كه گفت : « شديدترين آيه بر اهل آتش :
( فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذاباً )
« 2 » ، و اميدبخش‌ترين آيه در قرآن براى اهل توحيد :
( إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ . . . )
« 3 » مىباشد » . پنجم : مسلم در صحيح خود از ابن المبارك آورده : كه اميددهنده‌ترين آيه در كتاب خدا فرمودهء او است :
( وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ )
تا
( أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ )
« 4 » . ششم : ابن أبى الدنيا در كتاب التوبه از ابو عثمان نهدىّ آورده كه گفت : به نظر من براى اين امت آيه‌اى در قرآن اميددهنده‌تر از اين آيه نيست كه :
( وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً )
« 5 » . هفتم و هشتم : ابو جعفر نحّاس دربارهء فرمودهء خداوند :
( فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا - الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ )
« 6 » گفته : به نظر من اميدبخش‌ترين آيه در قرآن همين است ، ولى ابن عباس گفته : اميدبخش‌ترين آيه در قرآن :
( وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ )
« 7 » مىباشد ، كه نفرموده : « على إحسانهم » . مكى نيز اين را از ابن عباس حكايت كرده . نهم : هروى در مناقب الشافعى از ابن عبد الحكم آورده كه گفت : از شافعى پرسيدم : كدام آيه پراميدتر است ؟ گفت : فرمودهء خداوند :
( يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ * أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ )
« 8 » ، گويد : و از پراميدترين حديث براى مؤمن از او پرسيدم ، گفت : « هرگاه روز قيامت شود به هر مسلمان مردى از كفار فداى او را مىدهد » . دهم :
( قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ )
« 9 » . يازدهم :
( وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ )
« 10 » . دوازدهم :
( إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى )
« 11 » ، اين قول را كرمانى در عجايب خود حكايت كرده است . سيزدهم :
( وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ )
. اين چهار قول را نووى در رئوس المسائل حكايت كرده ، و قول اخير از على
هامش
( 1 ) ضحى ، 5 ( 2 ) نبأ ، 30 ( 3 ) نساء ، 48 ( 4 ) نور ، 22 ( 5 ) توبة ، 102 ( 6 ) أحقاف ، 35 ( 7 ) رعد ، 6 ( 8 ) بلد ، 15 و 16 ( 9 ) أسراء ، 84 ( 10 ) سبأ ، 17 ( 11 ) طه ، 48