[ عليه السلام ] بثبوت رسيده ، چنان كه در مسند أحمد از آن حضرت آمده كه فرمود :
آيا خبر ندهم شما را به بهترين آيه در كتاب خداى تعالى ، كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه - ( و آله ) و سلّم براى ما فرمود ؟
( وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ )
« 1 » ، و آن را براى تو اى على تفسير مىكنم : هر چه از بيمارى و يا عقوبت يا گرفتارى در دنيا به شما مىرسد به جهت كارهايى است كه خود انجام دادهايد ، و خداوند گرامىتر از آن است كه عقوبت را دوباره تكرار كند ، و آنچه خداوند در دنيا عفو كرده ، پس خداوند بردبارتر از آن است كه بازهم از عفو خودش برگردد .
چهاردهم :
( قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ )
« 2 » شبلى گفته : هرگاه خداوند به كافر اجازه دهد كه داخل شود اگر توحيد و شهادت را ادا نمود ، آيا مىشود تصور كرد كسى را كه داخل است و بر توحيد اقامت دارد بيرون نمايد ؟
پانزدهم : آيهء دين ( - قرض ) جهتش اين است كه خداوند بندگانش را به مصالح دنيويشان ارشاد نموده تا آنجا كه عنايت به مصالحشان به اين امر منتهى شده كه قرض بسيار و كم را بنويسند ، پس مقتضاى اين اميد عفو او از آنان است به جهت عنايت بزرگى كه به آنها دارد .
مىگويم : و ملحق به اين فن است آنچه ابن المنذر ابن مسعود آورده ، كه نزد او از بنى اسرائيل و برتريهايى كه خداوند به آنها داده بود سخن به ميان آمد ، وى گفت : بنى اسرائيل چنين بودند كه هرگاه يكى از آنان گناه مىكرد در حالى صبح مىنمود كه گناهش بر بالاى در خانهاش نوشته شده بود ، و اين كفّارهاش بود ، ولى كفّارهء گناهان شما سخنى است كه بر زبان مىآوريد ، از خداوند آمرزش مىطلبيد پس او هم شما را مىآمرزد ، سوگند به آنكه جانم به دست او است خداوند به ما آيهاى عطا فرموده كه براى من از دنيا و آنچه در آن هست خوشتر است :
( وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ . . . )
« 3 » .
و آنچه ابن أبى الدنيا در كتاب التوبه از ابن عباس آورده كه گفت : هشت آيه در سورة النساء نازل شده كه براى اين امت از تمام آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب نموده بهتر است : اول :
( يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَ يَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ )
« 4 » . دوم :
( وَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ يُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ )
« 5 » ، سوم :
هامش
( 1 ) شورى ، 30
( 2 ) انفال ، 38
( 3 ) آل عمران ، 135
( 4 ) نساء ، 26
( 5 ) نساء ، 27