قوانين حكمت افاده پدر بزرگوار خود را كه اين بشارت را در حق شاه ولى اللَّه دانسته بر علم والده خود كه آن را در حق زوج مكرم خود دانسته بود ترجيح مىدهد يعنى استحقاق نبوت براى خود ثابت مىفرمايد نه براى پدر بزرگوار خود و اگر بسبب مزيد حيرت و انتشار دعواى اين خاكسار را محمول بر استهزاء و سخريه العياذ بالله من ذلك مىنمايى اينك چشم غفلت بمال و عبارت شاه ولى اللَّه را بنصّها و الفاظها ملاحظه كن كه حضرت او در كتاب تفهيمات الهيه مىفرمايد تفهيم رأت والدتى بارك اللَّه فى عمرها فى المنام كأنّ طائرا عجيب الشكل جاء الى أبى قدس سره يحمل فى منقاره كاغذة عليها اسم اللَّه بالذهب ثم جاء طائر آخر يحمل فى منقارة كاغذة اخرى فيها بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم لو كان النّبوّة بعد محمّد صلّى اللَّه عليه و سلّم ممكنا لجعلتك و نبيّا و لكنها انقطعت به هذه الالفاظ او بمعناها و الطّائر الاول كان منقاره احمر و سائر جسده اغبر مثل الحمام و الثانى سائر جسده اخضر كالطوطى فقال أبى قدس سره ابشرى بولدك اشار الىّ امّا كنّا اعلمناك انّه سيكون وليّا قالت والدتى و كان علمى فى ذلك المنام ان البشارة فى حق ابيك و قوله قدس سره يشعر بانها فيك و كان الامر مشتبها عليها اقول و حق التعبير كما تقتضيه قوانين الحكمة ان يقال الكاغذة الاولى اشارة الى كمال أبى قدس سره فانّه كان فانيا فى اللَّه مستغرقا فيه اما غبرة حاملها فلانه كان غير مشغول بذكر المعارف و كذلك الحمام و الفاختة حسن الصوت غير فصيحها و اما الكاغذة الاخرى فاشارة الى الكمال الذى أوتيته من تلقاء تشريح كمالات الانبياء عليهم الصلاة و السّلام و اما خضرة حاملها فلا يضاحى بالمعارف كما ان الطوطى تفصح و تقطع صوتها و كان هذا حين فطمت عن اللبن و
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
دليل چهاردهم استدلال به حديث لو كان بعدى لكان نبيا در حق امير المؤمنين
دليل چهاردهم آنكه سيد على همدانى در كتاب مودّة القربى كه در خطبه آن كما سمعت سابقا گفته الحمد للّه