از آن حضرت بمنزله هارون از موسى عليهما السّلام بوده مىبايد كه حليت مسجد آن سرور هم مخصوص به حضرت على بن أبي طالب و ذرّيّت آن حضرت باشد پس اين دليل قاطع و نصّ ساطع است بر آنكه حديث منزلت مقتضى حصول جميع مزايا و مناقب و فضائل و مكارم و معالى محاسن و محامد و عوالى اوصاف حضرت هارون عليه السّلام براى جناب امير المؤمنين عليه السّلام و موجب تقديم و ترجيح آن حضرت بر سائر اصحاب و نيز موجب حصول منازل شرف و فضل ذرّيت هارونى براى ذرّيّت آن حضرت است پس حمل حديث منزلت بر بعض منازل خاصه خصوصا منزلت خلافت منقطعه ناقصه و منع عموم منازل نمودن در حقيقت احتجاج و استدلال جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را كه
ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
وصفى از اوصاف آن عاليجناب است بعدم صحت و فساد و خلل و زلل موصوف ساختن و معاذ اللَّه ارشاد آن حضرت را مورد طعن و قدح و جرح نمودن است چه ظاهرست كه اگر مراد از حديث منزلت منزلت خاصّه خلافت جزئيه منقطعه مىبود و عموم منازل مراد نمىشد اين حديث هرگز دليل تخصيص جناب امير المؤمنين عليه السلام باسكان فى المسجد و ترجيح و تقديم آن حضرت بر سائر اصحاب نمىگرديد پس نهايت عجب است كه جناب شاهصاحب بر تقدير ثبوت عموم منازل العياذ بالله كذب كلام نبوى لازم مىسازند و زمزمه خرافات عجيب و ترهات شكرف مىنوازند و ازين احتجاج و استدلال جناب رسالتمآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خبرى برميدارند و بر خلاف آن مكابرة و جسارة حديث منزلت را بر اراده عهد فرود مىآرند و هر چند دلالت اين حديث شريف بر حصول جميع فضائل و مناقب و منازل و مراتب حضرت هارون براى جناب امير المؤمنين عليه السّلام ظاهر و واضح است لكن دلالت آن بر حصول عصمت و طهارت براى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام ابلغ و اوكد است زيرا كه از ارشاد جناب رسالتمآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بجناب امير المؤمنين عليه السّلام اسكن طاهرا و مطهّرا ظاهرست كه سبب اختصاص