الا انه لا نبىّ بعدى رواه الصحيحان
و قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و على آله و سلّم انا دار الحكمة و على بابها رواه الترمذى
فالالقراض هو الحق لا يقال ان الخلفاء الثلثة ايضا ابواب العلم و قد حكم عمر بامتناع البيع لان غاية ما فى الباب انهما تعارضا ثم المذهب ان امير المؤمنين عمر افضل و هو لا يقتضى ان يكون الافضليّة فى العلم ايضا و قد ثبت انه دار الحكمة فالحكمه ازين عبارت ظاهرست كه شان جناب امير المؤمنين عليه السّلام ارفع و اعلى و برترست از آنكه آن جناب مائل بدليل مرجوح و راى مغسول و مذهب مرذول كرد و روا نيست كه آن جناب ميل فرمايد به چيزى كه خلاف حق باشد و حديث منزلت و
حديث انا دار الحكمة
دلالت برينمعنى دارد و امريكه آن جناب اختيار كند همان حق است و حكم آن جناب عين حكمت است پس اين عبارت بوجوه عديده دلالت صريحه مىكند بر عصمت آن حضرت اول آنكه از آن ظاهرست كه شان آن حضرت بعيد است از آنكه ميل فرمايد بسوى دليل مرجوح و هر گاه ميل بسوى دليل بعيد از شان آن حضرت باشد در عصمت آن حضرت كدام مقام ارتياب است دوم آنكه از ان واضحست كه شان آن حضرت بعيد است از آنكه ميل فرمايد براى مغسول پس هر گاه ميل براى مغسول در حق آن حضرت بعيد باشد اختيار راى مغسول در حق آن حضرت وجهى نداشته باشد و هو عين العصمة من الخطا و اللَّه الموفق للصواب و الاهتداء سوم آنكه از آن واضحست كه شان آن حضرت بعيد است از آنكه ميل فرمايد بمذهب مرذول پس بعد ميل آن حضرت بسوى مذهب مرذول مفيد عصمت آن حضرت است از خطا و زلل و مثبت لزوم صواب آن حضرت در قول و عمل و اللَّه الصائن عن كل هذر و خطل چهارم آنكه از قول او فلو كان عدم الاشتراط اوضح لا كوضوح شمس النهار كيف يميل إليه واضحست كه ميلان آن حضرت بامر باطل و حكم ناصواب محال و باطل است و احتمال آن از حليه صحّت
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 748
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٧٤٨