حديث بر منزلت معهوده خلافت خاصّه هم باطل شد پس نهايت حيرتست كه حالا منزلت هارونيّه را كه درين حديث براى جناب امير المؤمنين عليه السلام ثابت شده بر كدام منزلت حمل مىكنند غالبا اين حديث را عارى از معنى گردانند و بكمال جسارت و خسارت گويند كه ارشاد افصح من نطق بالضاد اصلا دلالت بر منزلتى از منازل نمىكند و كلام بى معناست معاذ اللَّه من ذلك دوم آنكه خلافت حضرت هارون عليه السلام بنصّ صريح كلام الهى كه
لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ
صفت آنست ثابت شده قال اللَّه تعالى
وَ قالَ مُوسى لِأَخِيهِ هارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ
اين آيه كريمه صريحست بر آنكه حضرت موسى حضرت هارون عليهما السلام را خليفه خود گردانيده پس ادعاى منافات خلافت با نبوت از طرائف هفوات و غرائب خرافات و ردّ فصيح و تكذيب صريح كلام خالق كائنات ست معاذ اللَّه من ذلك وا عجباه كه حضرت موسى عليه السلام بنص صريح حضرت هارون عليه السلام را خليفه خود گردانيده و حق تعالى در كلام معجز نظام آن را حكايت نموده باز حضرت مخاطب نبوت را منافى خلافت مىداند و مىسرايد كه خلافت نيابت نبى است و اصالت را با نيابت چه مناسبت و اكر مشكّكى مؤلف العقل و مسوّلى فاقد الفضل در دلالت كلام ربّ منعام كه نصّ واضح بر استخلاف حضرت هارون عليه السلامست راه تحريف و توجيه غير وجيه پيمايد و در دلالت آن بر مطلوب كلام نمايد ناچار افحام و اسكات او باقوال و تصريحات اساطين مفسرين مىنمايم پس بايد دانست كه اجلّه مفسرين سنيه و اكابر و اعاظم محققين ايشان در تفسير قول حضرت موسى عليه السّلام مىنمايند و طريق تاويل عليل و توجيه غير وجيه پيش نمىگيرند چنانچه در وجوه آتيه مذكور مىشود سوم آنكه در تفسير فقه ابو الليث نصر بن محمد السمرقندى كه محامد سنيه و مناقب