حضرت موسى در حق حضرت هارون عليهما السلام دليل قاطع و برهان ساطع بر افضليت حضرت هارون عليه السلام از سائر امت حضرت موسى عليه السلام و حجت باهره و بيّنه زاهره بر اولويت و از حجيت و اقدميت در جميع امور دينيهست همچنين سؤالات جناب رسالتمآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم در حق حضرت امير المؤمنين عليه السلام دليل واضح و برهان لائح بر اقدميت و ارجحيت و اولويت جناب امير المؤمنين عليه السلام در جميع امور دينيه و افضليت آن حضرت از سائر ناس هست و المنكر لهذه الدلالة مكابر لا يصغى الى طغيانه و عدوانه و لا يلتفت و لا يحتفل بشأنه و شنانه و شاه ولى اللَّه در ازالة الخفا بعد ذكر آيه
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي
الآية گفته فقير گويد رب العزّة تبارك و تعالى حضرت موسى را بجانب فرعون فرستاد و آن حضرت بعض سؤالات ضروريه كه به غير ان تحمّل اعباء رسالت متعذر باشد طلب نمودند الحال تفصيل آن بايد شنيد از جمله سؤالات سؤالى هست كه بنفس حضرت موسى تعلق دارد
رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي
و اين از جمله ضروريات تحمل اعباء رسالتست تا شرح صدر نباشد هر سؤال را جواب با صواب ميسر نيايد و تا تيسير امور از جهت غيب نباشد مكافحه اعدا كه پادشاهان زمين باشند بوجود نيايد و تا فصاحت لسان نباشد تبليغ رسالت ربّ العزة بابلغ وجوه صورت نگيرد و از جمله آنها سؤالى هست كه باعانت ديگرى در امر رسالت تعلق دارد و اين را به وزارت تعبير رفته و در جاى ديگر به روا ؟ ؟ ؟ يصدّقنى تقرير كرده شد از اينجا سه صفت در باب وزارت طلب كردند يكى
مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي
و اين صفت از جهت خصوص حال بود كه حضرت موسى را غير حضرت هارون در آن وقت كسى به اين نصرت قائم نمىتوانست شد الخ ازين عبارت ظاهرست كه حضرت موسى عليه السّلام تخصيص وزير مطلوب به اينكه از اهل آن جناب باشد به اين وجه نموده كه حضرت موسى را غير