دوم آنكه از افاده برهان الدين عبيد اللَّه بن محمد العبرى در شرح منهاج واضحست كه اسم جنس مضاف مثل اسم جنس محلّى باللام مفيد عمومست سوم آنكه از افاده جلال الدين المحلّى در شرح جمع الجوامع سبكى پيداست كه مفرد مضاف بسوى معرفه براى عمومست بنابر صحيح و نيز از ان ظاهرست كه سبكى در شرح مختصر اين معنى را ذكر كرده چهارم آنكه از شرح مسلم مولوى عبد العلى ظاهرست كه لفظ سبيل المؤمنين در آيه و من يشاقق اللَّه و رسوله و يتبع غير سبيل المؤمنين الآية دلالت بر عموم مىكند زيرا كه مفرد مضاف از صيغ عمومست كه استثنا از ان صحيحست و ان معيار عمومست پنجم آنكه ابو البقاء الحسينى الكوفى در كتاب كليات تصريح كرده به آنكه مفرد مضاف بسوى معرفه براى عمومست و افاده نموده كه تصريح كردهاند يعنى اصوليين به اين معنى در استدلال بر آنكه امر براى وجوبست در قول حق تعالى
فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ
و مراد از امرهست كلّ امر اللَّه ششم آنكه زين الدين بن ابراهيم بن محمد بن نجيم المصرى در اشباه و نظائر تصريح كرده به آنكه مفرد مضاف بسوى معرفه براى عمومست و افاده نموده كه تصريح كردهاند يعنى اصوليين بان در استدلال بر آنكه امر براى وجوبست در قول حق تعالى
فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ
و مراد از امره كل امره اللَّهست و باز تفريغ بعض مسائل فقهيه برين قاعده و اصوليه ذكر كرده هفتم آنكه علّامه تفتازانى در شرح مطول و مختصر تلخيص المفتاح اضافت مصدر را در قول صاحب تلخيص و ارتفاع شان الكلام فى الحسن و القبول بمطابقته للاعتبار المناسب و انحطاطه بعدمها مفيد عموم مىداند كه به آن استدلال بر حصر ارتفاع شان كلام فصيح در مطابقت آن براى اعتبار مناسب مىكند هشتم آنكه فاضل نظام الدين