حديث در صدر اول و صحت آن نمودهاند .
و مخفى نماند كه رسالهء « ازدهار » بعنايت پروردگار پيش نظر اين خاكسار كثير العثار حاضر است ، و آن در مجموع رسائل سيوطى است ، و مجموع مذكور از جملهء كتب وقفيهء جناب والد ماجد علامه احله اللَّه دار السلامة مىباشد ، و جنابشان اين اشعار از اين رساله در « برهان السعادة » نقل فرمودهاند ، پس حقير بهدايت و دلالت جنابشان به اين حجت قاطعه و أمارت باهره ، كه سرمه بگلوى خصام مىريزد ، مطلع شدم ، و به چشم خود در رسالهء مذكور اين اشعار ملاحظه كردم ، و شكر عنايت بىنهايت الهى بجا آوردم ، بالجمله نقل علامه سيوطى اين اشعار درر بار ، قاطع دابر اعذار اهل انكار ، و منكس رؤس جاحدين سراسر بوار است ، كه نور حق بسبب آن روشن و ابلج ، و باطل و زور بمرتبهء غايت افحش و اسمج مىنمايد ، و أبواب صنوف هدايت و ايقان بر روى أرباب اسلام و ايمان مىگشايد . و للّه الحمد على ذلك حمدا جميلا .
« عظمت سيوطى در نزد أهل سنت »
و زواهر مآثر ، و بواهر مفاخر ، و شوارق معالى ، و بوارق محاسن علامه سيوطى كه مثبت اين اشعار و مستأصل شأفهء اهل جحود و انكار است ، مفصلا انشاء اللَّه تعالى در ذكر
حديث : « أنا مدينة العلم و علي بابها »
خواهى شنيد ، و اجمالا سابقا بيان كرديم كه عبد الوهاب شعرانى در « لواقح الانوار » تصريح كرده به آنكه سيوطى شيخ و قدوهء او است ، و او بر مذهب سلف صالح بود از علماء عاملين و اكابر عارفين ، و براى