ناودان ( نشسته ) است . پس نخستين خلق خدا كه با او بيعت خواهد كرد ، جبرئيل است و آن 313 مرد با او بيعت مىكنند . »
( راوى ) گويد : حضرت ابو جعفر باقر عليه السّلام فرمود : « پس هر آنكه پيش از آن هنگام بيرون از خانه بوده است ، در آن ساعت به آن حضرت خواهد رسيد و هر آنكه در سفر نبوده از بسترش ناپديد مىشود . » سپس فرمود : « اين است - به خدا سوگند - ( معناى ) فرمودهى علىّ بن ابى طالب عليه السّلام : " ناپديدشدگان از روى بسترهايشان " و اين است ( معنى ) قول خداوند : ( پس به كارهاى نيك سبقت و پيشى گيريد . هركجا باشيد ، خداوند همهى شما را خواهد آورد ) اصحاب حضرت قائم عليه السّلام ( مرادند ) ؛ آن سىصد و ده و چند مرد . »
( پس از آن ) فرمود : « آنهايند - به خدا سوگند - آن امّت معدودهاى كه خداوند در كتابش فرموده است : ( و اگر عذاب را از آنان تا هنگام معيّنى ( و پديد آمدن شمار معدودى ) به تعويق اندازيم ) . »
( سپس ) فرمود : « در يك ساعت جمع خواهند شد ؛ همچون قطعههاى ابر پاييزى . پس آن جناب در مكّه صبح خواهد كرد . مردم را به كتاب خدا و سنّت پيغمبرش دعوت مىفرمايد كه افراد كمى دعوتش را اجابت مىكنند و بر مكّه كسى را مىگمارد . سپس از آنجا كوچ مىكند . به او گزارش مىرسد كه عاملش را به قتل رسانيدهاند . پس به سوى آنان بازمىگردد و كشتاركنندگان را مىكشد و بر كشتن چيزى نمىافزايد . » ( راوى توضيح مىدهد : ) يعنى به اسارت كسى اقدام نمىكند .
« آنگاه رهسپار شده مردم را به كتاب خدا و سنّت پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم و ولايت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام و بيزارى از دشمنش دعوت مىكند ؛ ولى كسى را نام نمىبرد تا اينكه به بيداء برسد . ارتش سفيانى به مقابله با آن حضرت بيرون مىآيند . پس خداوند به زمين امر مىفرمايد كه آنها را از زير پاهاشان فرو گيرد و اين است ( معنى ) قول خداوند : ( و اگر كافران را ببينى - هنگامى كه هراساناند - پس هيچ از عذابشان فوت و زايل نشود و از جايگاه نزديكى گرفته شوند و گويند : به او ايمان آورديم ) يعنى به قائم آل محمّد عليه السّلام . . . تا آخر سوره . پس كسى از آنها باقى نمىماند مگر دو مرد كه به آنها
المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: السيد هاشم البحراني
ص١٧٦