خداى - عزّ و جلّ - بگروند و تا آنجا كه هيچ شركى نباشد . »
[ 52 ] العيّاشيّ ، بإسناده : عن زرارة ، قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام :
« سئل أبي « 1 » عن قول اللّه :
وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً
*
حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ
« 2 » .
فقال : [ إنّه ] لم يجئ تأويل الآية ، هذه و لو قد قام قائمنا عليه السّلام بعد سيرى من يدركه ما يكون من تأويل هذه الآية ، و ليبلغنّ دين محمّد ما بلغ اللّيل حتّى لا يكون شرك على ظهر الأرض كما قال اللّه . » « 3 »
عيّاشى به سند خود از زراره روايت كرده است كه گفت : امام ابو جعفر باقر عليه السّلام « 4 » فرمود :
« از پدرم راجع به فرمودهى خداوند : ( با مشركان همه متّفقا نبرد كنيد ؛ همچنانكه آنان همگى با شما به جنگ مىپردازند * تا آنجا كه هيچگونه فتنه و فسادى نماند و همه آيين خداپرستى پيشه كنند ) سؤال شد .
فرمود : [ همانا ] تأويل اين آيه نيامده است و اگر قائم ما عليه السّلام بهپا خيزد ، آنهنگام كسى كه دورانش را درك كند آنچه را از تأويل اين آيه رخ مىدهد خواهد ديد و همانا دين حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم به هركجا كه شب رسد « 5 » خواهد رسيد تا آنجا كه - همانطور كه خداوند فرمود - هيچ شركى بر پشت زمين بر جاى نخواهد ماند . »
هامش
( 1 ) . در متن : قال أبو جعفر عليه السّلام : « سئل [ أبي ؟ ] . . .
( 2 ) . [ تركيبى است از دو آيه ؛ بخش نخست توبه ( 9 ) : 36 و بخش دوم آيهى موردنظر سورهى انفال . ]
( 3 ) . تفسير العيّاشي 2 : 56 [ انفال ، ح 48 ] .
( 4 ) . در بعضى نسخهها حديث مزبور از امام صادق عليه السّلام روايت شده است ؛ چنانكه در متن عربى مشخّص گرديده . ( مترجم )
( 5 ) . [ كنايه از همه جاى گيتى . ]