در يوم جمعه معمول آحاد اهل اسلام و ايمان ، فضلا عن الاكابر الأعيان فاضل رشيد به نظر بصيرت مىديد ، و بمعانى آن واميرسيد ، هرگز مرتكب اين همه شوخى و جسارت نمىگرديد ، چه از سورهء منافقين بكمال وضوح ظاهر است كه به مجرد اعتراف برسالت جناب رسالتمآب صلى اللَّه عليه و آله و سلم حكم بايمان منافقين ، و برائت شأن از كذب و عناد و بغض آن حضرت نتوان كرد .
پس هر گاه منافقين را اعتراف برسالت جناب ختم المرسلين صلى اللَّه و آله و سلم اجمعين از بغض و عناد آن حضرت برنيارد ، جاحظ را محض اعتراف او بفضائل جناب امير المؤمنين عليه السلام با وصف تسويد وجه خود بتصنيف كتاب مطاعن چه نفع رساند .
و از لطائف مقام آنست كه علامهء ملك العلماء شهاب الدين دولتآبادى كه ممدوح و مستند جناب رشيد است سورهء منافقين را بر حال شناعت مآل مقصرين در تعظيم سادات با اجلال فرود آورده است ، و آيات آن را بنفاقشان در اظهار اعتقاد فضل سادات و انكار در واقع مطابق ساخت ، لهذا ايراد عبارت بليغهاش مناسب مىنمايد ، تا شبه رشيد در باب جاحظ بكمال وضوح مندفع گردد ، و ظاهر شود كه حال جاحظ موافق است با حال اين مردم كه ملك العلماء آيات سورهء منافقين را بر ايشان فرود آورده ، پس بايد دانست كه علامهء ملك العلماء در كتاب « هداية السعداء » كه نسخهء عتيقهء آن پيش افقر حاضر است گفته : الجلوة الثامنة فيما جاء أي قوم أبغضهم ، بدانكه منافق شقى غالبا دشمن خاندان باشد ، يعنى با وجود دعوى ايمان رعايت خانه بهترين انبيا نكند پناه ندارد .
« فى الاربعين عن الاربعين » : « لا يبغض أولادى الا منافق شقى »
ترجمه مصطفى فرمود
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٢٥٦