اينكه به يك قطعه سنگ صيقلشده برخوردند كه براى قبول و باور آنها به آنچه شايع شده بود تقريبا كفايت مىكرد .
بلافاصله اين نقطه را با خاك كمى بالا آورده و آن تكهسنگ شكسته را نيز بر بالاى آن قرار دادند و بلافاصله آنجا تبديل به يك امامزاده و مكان مقدس گرديد . نه تنها راهنماى ما ، بلكه تمامى مردم اين ناحيه با صراحت و اطمينان كامل در اين خصوص و صحت خواب آن مرد سخن مىراندند و خيلى جالب بود كه در ايران داستانهايى از اين قبيل بسيار خريدار داشته و به سرعت مورد قبول عوام مىافتد .
در ينكجه رودخانه اميرآباد را ترك گفته و از سرزمينى سنگى و پوشيده از گياه آويشن وحشى كه سفر در آن زياد هم دلپذير نبود عبور كرديم . مردمى كه ما با آنها رودررو شديم فقط تركى صحبت مىكردند و با غريبهها نيز ميانهء چندان خوبى نداشتند . در ارتفاع 1830 مترى از يك كتل يا گردنه گذشتيم و با سرازير شدن به جانب درّهء بار و عبور از آن به درهء نشيب رسيديم . نشيب « 1 » از سه دهكده تشكيل مىشد ، كه دوتاى آن در اشغال تركهاى بيات و جزئى از ناحيهء سرولايت محسوب مىشدند . حال آنكه دهكدهء سوم را تركهاى بغايرى در اختيار داشتند و بخشى از ناحيهء بام وصفىآباد كه ما به آن وارد شديم به حساب مىآمد .
بغايرىها به ظاهر از بياتها بهتر و راحتتر بودند . بياتها هنگام معامله ابتدا پول را طلب مىكردند و در غير اين صورت چيزى نمىفروختند . حال آنكه بغايرىها درست عكس آنها عمل مىكردند . بچههاى اينان نيز بسيار متفاوت بودند . وقتى سكه به ميان آنان پخش كردم . هركدام كه يك سكه مىياف به سمت من مىدويد و دستم را به نشانهء تشكر لمس مىكرد . حال آنكه در جاهاى ديگر وقتى بچهاى سكهاى مىيافت آن را پنهان مىكرد و حتى گاهى اوقات قسم هم ياد مىكرد كه چيزى به چنگ نياورده است .
تمامى ناحيهء بام وصفىآباد در اشغال تركهاى بغايرى بود كه شمار آنها به 1300 خانوار مىرسيد . اينان دو تيره بودند ، تيرهاى كه جزو بام محسوب مىشد 800 خانوار و تيرهاى كه بخشى از صفىآباد بود 500 خانوار جمعيت داشت . تيرهء دوم را سرخسى هم مىگفتند ، به اين خاطر كه آنها از سرخس آمده بودند . هر دو تيره تا همين نسل اخير نيز رؤسايى از خود داشتهاند . در حال حاضر نوادگان اين رؤسا نه صاحب موقعيتى هستند و نه قدرتى . طبق نظر صنيع الدوله بغايرىها تيرهاى از تركهاى گرايلى هستند كه توسط
هامش
( 1 ) - نشيب عليا و سغلى دو دهكده از بخش سرولايت شهرستان نيشابور است . فرهنگ آباديهاى كشور ، جلد 21