فصل يازدهم : انگيزههاى غيبت
3915 . امام صادق عليه السلام كليه اسبابى را كه موجب غيبت مىشوند ده چيز بيان فرمودهاند : غيبت به ده نوع تقسيم مىشود : آرام شدن خشم ، هميارى با مردم ، تأييد خبر بدون اطلاع ، تهمت ، بدگمانى ، حسادت ، مسخره كردن ، تعجّب ، شنيدن براى همراهى با كسى كه غيبت مىكند ، آراستن خود .
اينك شرح حديث :
اول : وقتى چيزى او را به خشم آورده است ، با ياد آورى بديهاى ديگران خود را آرام مىكند .
دوم : وقتى مردم به خوشگذرانى و شوخى مشغولند . چون اگر از آنان كنارهگيرى كند ممكن است او را طرد كنند بنابراين مساعدت مىكند .
سوم : وقتى پيش بينى مىكند كسى مىخواهد به او حمله كند يا مىخواهد صاحب نفوذى را به او بدبين كند يا شهادت دروغ دربارهء او بدهد ، براى پيشگيرى شروع به بدگويى او مىكند .
چهارم : گاهى براى تبرئه خود به ديگران تهمت مىزند . تا با اين كار عذر خودش را بيان كند .
پنجم : براى بالابردن مقام خود ديگران را خرد مىكند و مىگويد : فلانى نادان است و . . . و هدفش اين است كه خود را برتر جلوه دهد تا مردم او را برتر بدانند . يا براى اينكه