نيست مگر آنكه رعايت نمايد برادر ( دوست ) خود را در سه وقت : در رنج و گرفتارى او ( بجان و مال همراهى كند ) و در نبودن او ( از گفتن و شنيدن سخنان ناروا حفظش نمايد ) و در وفات و بدرود زندگى او ( بدعا و استغفار يادش كند ) .
130 - امام عليه السلام ( در دعا و توبه و استغفار و شكر ) فرموده است
: 1 - كسى را كه چهار چيز دادند از چهار چيز نوميد نگشته : كسى را كه امر بدعا نمودند از روا ساختن درخواست نوميدش نگردانند ، و كسى را كه دستور توبه دادند از پذيرفتن نوميدش نسازند ، و كسى را كه به استغفار وادار نمودند از آمرزش نوميدش ننمايند ، و كسى را كه شكر و سپاس ياد دادند از افزونى ( نعمتها ) نوميدش نكنند ( سيّد رضىّ « رحمه اللّه » فرمايد : ) و تصديق و گواهى بر اين فرمايش در كتاب خداى تعالى است كه در بارهء دعا ( س 40 ى 60 ) فرموده است : وَ قالَ رَبُّكُمُ يعنى بخوانيد مرا در خواست شما را روا مى سازم ،