369 - امام عليه السلام ( در بارهء عاقبت اشخاص ) فرموده است
: 1 - بر بهترين اين امّت از عذاب و كيفر خدا ايمن و آسوده مباش به جهت فرمودهء خداوند سبحان : ( س 7 ى 99 فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ يعنى ) از كيفر خدا ايمن نيستند مگر مردم زيانكار ، 2 - و بر بدترين اين امّت از رحمت و مهربانى خدا نوميد مشو به جهت فرمودهء خداوند سبحان : ( س 12 ى 87 إنِهَُّ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ يعنى ) از رحمت خدا نوميد نشوند مگر كافران ( پس خدا ميداند كه پايان كار هر كس چه باشد ، هيچكس نبايد به ظاهر حال اعتماد نموده و از پايان آن آسوده يا نوميد باشد ) .
370 - امام عليه السلام ( در نكوهش بخل و زفتى ) فرموده است :
1 - بخل گرد آورندهء بديها و زشتيها و مهارى است كه ( شخص ) به آن بهر بدى كشيده مىشود ( چون بخل بحسد و حرص و قطع رحم و ظلم به مستمندان و مانند اين معاصى مى كشد ) .