شنيدم امير المؤمنين عليه السّلام ( در بارهء امر بمعروف و نهى از منكر ) مى فرمود : 1 - اوّل چيزى كه از آن مغلوب مى گرديد و شكست مى خوريد ( بر اثر بدبختى و دور ماندن از رحمت الهىّ از شما گرفته مىشود ) جهاد ( زد و خورد ) با دستهاتان است ( كه با كفّار و مشركين نمى جنگيد و حدود خدا را بر فاسقين و ستمكاران و گناهكاران اجراء نمى نمائيد و آنها را تعزير و تأديب نمى كنيد ) پس از آن جهاد با زبانهاتان مى باشد ( كه معاصى و زشتيها را مى بيند و مى شنويد و نديده و نشنيده مى انگاريد ) پس از آن جهاد با دلهاتان است ( كه با ستمكاران و بدكاران سود رسان دوستى و احترام نموده و با پرهيزكاران و نيكان دست تهى بى اعتنائى كرده دورى مى گزينيد پس اين هنگام كار دين تمام است چون جهاد با دست و زبان اگر ممكن نباشد همه كس توانائى بر جهاد بدل دارد هر چند نتواند آن را آشكار سازد پس هر گاه آن را هم از دست داد نشانهء تبدّل اخلاق و گمراهى و بدبختى او در دنيا و آخرت است ) 2 - پس كسى كه بدل كار شايسته را نشناخت و ناشايسته را انكار ننمود ( نيكوكاران را دوست نداشته و بد كاران را دشمن ندانست كه اين كار در باب امر بمعروف و نهى از منكر اقلّ واجب است ) وارونه گشته و سرش پائين و پايش بالا خواهد شد ( در دنيا آسايش نداشته سرگردان شود و در آخرت نيكبختى را از دست داده بكيفر هميشگى گرفتار گردد ) .
368 - امام عليه السلام ( در بارهء حق و باطل ) فرموده است :
1 - حقّ ( در ظاهر ) گران است و سنگين و ( در باطن ) گوارا ، و باطل ( در ظاهر ) سبك است و آسان و ( در باطن ) و باء آورنده ( نابود كننده ) .