تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1269

مساهمون:

ص١٢٦٩
نشسته بخوانى و هنگام آزار رساندن به جلدى برخيزى پس تا مى توانى نماز را ايستاده بخوان و چون خواستى آزار رسانى بنشين و خوددارى كن ) .
376 - امام عليه السلام ( در اندرز ) فرموده است : 1 - اعتماد و دلبستگى به دنيا با آنچه ( فريب و بيوفائى كه ) از آن به چشم مى بينى نادانى است ، 2 - و كوتاهى نمودن در نيكوكارى ( طاعت و بندگى ) وقتى كه به پاداش آن اطمينان دارى ( ميدانى كه نتيجه‌اش بهشت و آسايش هميشگى است ) زيانكارى است ، 3 - و اعتماد نمودن بهر كس پيش از آزمايش او ( موجب ) ناتوانى و درماندن ( در كار ) است ( چون چنين كس نمى داند به كه اعتماد نمايد و نمى تواند جستجو كند كسى را كه شايستهء اعتماد او است ) .
377 - امام عليه السلام ( در نكوهش دنيا ) فرموده است : 1 - از نشانه‌هاى خوارى دنيا نزد خدا آنست كه معصيت نكنند او را مگر در دنيا ، و نيابند آنچه ( سعادت و نيكبختى ) را كه نزد او است مگر به دورى از آن .
378 - امام عليه السلام ( در ترغيب به كردار نيكو ) فرموده است : 1 - هر كه كردارش او را كند گرداند ( عبادت نكرده كار نيكو انجام ندهد ) نسبش او را تند نمى گرداند ( بزرگى و نيكبختى پدر يا مادر يا يكى از اجداد او سبب