250 - امام عليه السلام ( در ترغيب ببخشش در راه خدا ) فرموده است
: 1 - هرگاه تنگدست شديد به صدقه دادن ( به مستمندان ) با خدا سودا كنيد ( هر اندازه مى توانيد در راه او انفاق نمائيد كه صدقه بوسيلهء توانگر شدن است چنان كه جلوگير از بلاها و گرفتاريها و پيشآمدها است ) .
251 - امام عليه السلام ( در بارهء بيوفايان به پيمان و دوستى ) فرموده است
: 1 - وفا نمودن با بيوفايان بيوفائى با خدا است ، و بيوفائى با بيوفايان وفاى با خدا است ( چون هر كه به پيمان و دوستى خود وفا نكرد بدستور خدا رفتار ننموده است ) .
252 - امام عليه السلام ( در بارهء آزمايش بندگان ) فرموده است
: 1 - كم من مستدرج ( تا آخر ، اين همان فرمايش صد و دوازدهم است كه ترجمه و شرحش بيان شد ، و سيّد رضىّ « رحمه اللّه » هم فرمايد : ) .
اين سخن پيش از اين گذشت جز آنكه در دوباره بيان شدن آن اينجا افزونى است نيكو و سود دهنده ( شايد سود دوباره بيان شدن آن اينجا به مناسبت فرمايش بالا باشد كه فرمود : بيوفائى با بيوفايان وفا نمودن با خدا است ، و اين يكى از آن اموريست كه خداوند بندگانش را به آنها آزمايش مى فرمايد ) .