245 - امام عليه السلام ( در بارهء روش سوگند دادن به ستمگر ) مى فرمود
: 1 - ستمگر ( دروغگو ) را هرگاه بخواهيد سوگند خورد سوگند دهيد باينكه بيزار است از جنبش و توانائى خدا ( اگر در اين امر دروغ بگويد ) زيرا اگر به اين سخن دروغ سوگند ياد كند زود بكيفر ( دروغش ) مى رسد ، 2 - و اگر سوگند ياد نمايد به خدائى كه جز او خدائى نيست ( كه دروغ نمى گويم ، در كيفرش ) تعجيل و شتاب نمى شود ، براى اينكه خداوند سبحان را به يگانگى ياد كرده است ( كه با دروغ گفتن منافات ندارد . شارح بحرانىّ « رحمه اللّه » در اينجا مى نويسد : روايت شده است كه سخن چينى نزد منصور آمده در بارهء حضرت صادق عليه السّلام سخن چينى نمود ، منصور آن حضرت را خواست و گفت : فلانى از حضرتت چنين و چنان خبر آورده ، حضرت فرمود : آن سخنان از من نيست ، سخن چين زير بار نرفت و گفت : جز اين نيست كه آن سخنان را حضرت فرموده است ، امام صادق عليه السّلام او را سوگند داد به بيزارى جستن از جنبش و توانائى خدا اگر دروغگو باشد ، پس سخن چين سوگند ياد نمود و سخنش بپايان نرسيد كه به درد فالج « از كار افتادن نيمى از بدن » گرفتار شد كه پاهاى خود را مانند پارهء گوشتى به زمين مى كشيد ) .
246 - امام عليه السلام ( در ترغيب به انفاق ) فرموده است
: 1 - اى فرزند آدم ، تو خود وصىّ خويش باش ، و ( پيش از مرگ ) از مال و دارائيت بده آنچه را كه مى خواهى كه پس از ( مردن ) تو بدهند ( زيرا تو از هر كس به خود دلسوزترى ) .
247 - امام عليه السلام ( در نكوهش تند خوئى ) فرموده است
: 1 - تندخويى نوعى از ديوانگى است ،