در اين فصل بيان مى كنيم چند فرازى از آنچه برگزيده شده
( در اين كتاب ) از سخن آن حضرت عليه السّلام كه معنى آن دور از فهم و بتفسير و بيان نيازمند است .
1 - در گفتار آن حضرت عليه السلام است ( كه از عظمت و بزرگى حضرت صاحب الزمان « عجل الله فرجه » خبر داده )
: 1 - چون وقت آن برسد آقاى بزرگوار و پيشواى دين ( از پنهان بودن و نگرانى آشكار گرديده بر مقام سلطنت و خلافت خود ) مستقرّ و پابرجا گردد ، پس ( مؤمنين از اطراف جهان ) نزد آن بزرگوار گرد آيند چنان كه پارههاى ابر در فصل پاييز گرد آمده بهم مى پيوندد ( اين فرمايش صريح است باينكه امام زمان عليه السّلام زنده و از دشمنان پنهان و در روى زمين سير مىكند و هر وقت خدا بخواهد آشكار مىشود ، سيّد رضىّ « عليه الرّحمة » فرمايد : ) يعسوب الدّين يعنى سرور بزرگوار و زمامدار كارهاى مردم در آن روز ( و فرمايش آن حضرت ضرب بذنبه يعنى امام زمان پس از نگرانى پابرجا مى گردد ، زيرا يعسوب در لغت بمعنى پادشاه زنبور عسل است كه بيشتر از روز را به دو بالش پرواز مى نمايد ، و چون دم به زمين گذار و حركت و پرواز را ترك نموده مستقرّ مىشود ) و قزع پارههاى ابر است كه ( رقيق و نازك است خواه آب دار و خواه ) بى آب و باران باشد ( چنان كه لغت نويسان معنى آن را بطوريكه بيان شد ضبط نمودهاند ، و اينكه اصحاب حضرت قائم عليه السّلام را به پارههاى ابر پاييز تشبيه نموده براى آنست كه