آنچه شنيدهاى در واقع دروغ بوده ، پس چون بى تأمّل و انديشه آن را بگوئى به آن ماند كه تو دروغ گفتهاى يا دروغ نقل كردهاى اگر بگوئى چنين شنيدم ) و آنچه مردم به تو بگويند ردّ مكن و دروغ مپندار كه اين هم دليل بر نادانى است ( زيرا بسا آن را كه به تو گفتند در واقع راست و درست مى باشد ، پس انكار آن نادانى بحقّ است ) 4 - و خشم را فرو به نشان و هنگام توانائى ( از كيفر ) بگذر ، و هنگام تند خوئى بردبار باش ، و با وجود تسلّط داشتن ( از انتقام ) دورى كن تا برايت پاداش نيكو باشد ( در روز رستخيز خدا از تو انتقام نكشيده مرحمتش را نصيب و بهرهات گرداند ) و هر نعمتى را كه خدا به تو عطا فرموده سپاس آن را بجا آور ، و هيچيك از نعمتهاى خدا را كه به تو بخشيده تباه مساز ، و بايد نشانهء آنچه را كه خدا به تو عطا فرموده ديده شود ( مثلا دانشت را به نادانان بياموزى ، و جامهء نيكويت را بپوشى ، و از مال و دارائيت به مستمندان ببخشى ، و در خانهء فراخت مؤمنين را به ميهمانى بخواهى ، و همچنين از هر نعمتى كه خدا به تو داده نشانهاى بمردم بنمائى ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1069
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٦٩