قسمت دوم نامه
5 - و بدان نيكوترين مؤمنين بهترين ايشان است از جهت بخشش نمودن از خود و بستگان و دارائيش ( كسى كه خود اطاعت و بندگى كند ، و بستگانش را به راه راست راهنمايد ، و از دارائيش به درويشان و مستمندان بدهد ) و بدان نيكوئى ( انفاق و بخشش در راه خدا ) را كه تو از پيش مى فرستى براى تو اندوخته مى ماند ( روز رستخيز پاداش آن را مى يا بى ) و آنچه را كه بجا مى گذارى نيكوئى آن براى ديگرى است ( سودش را وارث مى برد ) و بپرهيز از معاشرت و يار شدن با كسى كه داراى رأى و انديشهء سست و كردار ناپسند است ، زيرا شخص با يارش همخو مىشود ( پس او را بيارش مانند مى نمايند ) 6 - و در شهرهاى بزرگ ساكن شو ، زيرا مسلمانان در آنها گرد هم هستند ( كه از ايشان مى توان علوم و معارف و راه سعادت و نيكبختى آموخت ) و بپرهيز از جاهايى كه سبب غفلت و فراموشى ( از ياد خدا ) و ستم نمودن ( به نيكان ) و كمى همراهان بر طاعت و بندگى خدا است ( مانند بلاد كفر و دهها ) و انديشهات را به آنچه بكارت آيد وادار ( در كارهاى بيهوده صرف مكن ) و بپرهيز از نشستن سر گذر بازارها زيرا آنجا جاهاى شيطان و پيشآمد فتنه و تباهكارى است ( غالبا مردم در اين جاها به امور دنيا و كارهاى خلاف دين مشغولند ، پس تا مى توان بايد از آن دور شد ) و در بارهء