قسمت بيست و سوم نامه
87 - و بر تو واجب است كه ياد آورى آنچه را كه به پيشينيانت گذشته از حكمهايى كه بعدل و درستى دادهاند ، يا روش نيكوئى به كار بردهاند ، يا خبرى كه از پيغمبران - صلّى اللّه عليه و آله - نقل كردهاند ، يا امر واجب در كتاب خدا را كه بپاداشتهاند ، پس آنچه را ديدى كه ما در اين امور به آن رفتار نموديم پيروى ميكنى ، و در پيروى آنچه در اين عهد نامه به تو سفارش كردم كوشش مى نمايى ، و من به اين عهد نامه حجّت خود را بر تو استوار نمودم تا هنگاميكه نفس تو به هوا و خواهش شتاب كند بهانهاى نداشته باشى ، پس بجز خداى تعالى كسى هرگز از بدى نگاهدارنده و به نيكى توفيق دهنده نيست ، 88 - و آن را كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - در وصيّتهايش با من عهد و سفارش فرموده ترغيب و كوشش در نماز و زكات و مهربانى بر غلامانتان بود ، و من وصيّت و سفارش آن حضرت را پايان پيمانى كه براى تو نوشتم قرار مى دهم ، و ( كسى را ) جنبش و توانائى نيست مگر به مشيّت و خواست خداى بلند مرتبه و بزرگوار .