نمائى و به انديشهء آنها بى اعتنا نباشى ) و بپرهيز از خود را به نادانى زدن در آنچه توجهّ به آن بر تو لازم است از امورى كه همه مى دانند ( حقّى كه ندارى طلب نكرده و از حقّى كه ضائع گشته چشم پوشى مكن ) زيرا آن ( مظلمه و چيزى كه به ستم گرفتهاى ) از تو براى ديگرى ( مظلوم و ستمديده ) گرفته خواهد شد ، و به زودى پردهها از روى كارها برداشته شود ( پنهانيها آشكار گردد ) و داد مظلوم و ستمكشيده از تو بستانند ، 86 - هنگام افروختگى خشم و تيزى سركشى و حملهء با دست و تندى و زشت گوئى زبانت بر خود مسلّط باش ، و از اين كارهاى زشت با شتاب نكردن و حمله را عقب انداختن خوددارى كن تا خشمت فرو نشيند كه ( در اين هنگام ) اختيار و اقتدار يافته بر خود مسلّط مى گردى ، و هرگز بر خويشتن تسلّط نمى يا بى و از خشم نمى رهى تا انديشههايت را بسيار به ياد بازگشت بسوى پروردگارت نگردانى ( خشمت را كه از كبر و سركشى شعلهور گشته نمى توانى فرونشانى مگر وقتى كه ذلّت و بيچارگى و گرفتارى روز رستخيز را به ياد آورى ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1033
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٣٣