54 - از نامههاى آن حضرت عليه السلام است به طلحه و زبير كه ( در آن بى حقى آنها را به پيمان شكنى اثبات نموده
، و ) بوسيلهء عمران ابن حصين خزاعىّ فرستاده ( خزاع نام قبيلهاى است از ازد و عمران از دانشمندان اصحاب رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و از شيعيان امام عليه السّلام بوده ، و ) آن را ابو جعفر ( محمّد ابن عبد اللّه ) اسكافىّ ( اسكاف ده بزرگى بين نهروان و بصره بوده ) در كتاب مقاماتش كه در فضائل امير المؤمنين عليه السّلام است بيان كرده : 1 - پس از حمد خدا و درود بر پيغمبر اكرم ، شما مى دانيد با اينكه پوشاندهايد كه من قصد مردم نكردم ( خواستار بيعت نبودم ) تا اينكه قصد من كردند ( بيعت با مرا خواستند ) و ( براى بيعت بستن ) دست بسوى آنان دراز ننمودم تا اينكه ايشان دست پيش من دراز كردند ، و شما از جملهء كسانى بوديد كه قصد من كرد و بيعت نمود ، و مردم با من بيعت نكردند به جهت تسلّط و غلبه ( كه داشته باشم ) و نه به جهت مال و دارائى موجود ( كه طمع به آن كرده باشند ، بلكه با اختيار و خواست خود دست بيعت به سويم دراز كردند ) پس اگر شما با من به اختيار بيعت نموده پيمان بستيد ( از شكستن آن ) برگرديد تا زود است ( از اين كار زشت ) توبه و بازگشت بسوى خدا نمائيد ، و اگر با بى ميلى پيمان
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1036
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٣٦