قسمت بيست و يكم نامه
80 - بترس از خونها ( آدم كشى ) و بنا حقّ ريختن آن ، زيرا چيزى بيشتر موجب عذاب و كيفر و بزرگتر براى بازخواست و سزاوارتر براى از دست دادن نعمت و بسر رسيدن عمر از ريختن خونهاى بنا حقّ نيست ، و خداوند سبحان روز رستخيز نخستين چيزى را كه بين بندگان حكم فرمايد در بارهء خونهايى است كه ريختهاند ، پس قوّت و برقرارى حكومتت را با ريختن خون حرام ( كشتن بر خلاف دستور دين ) مخواه ، زيرا ريختن خون حرام از امورى است كه حكومت را ضعيف و سست مى گرداند بلكه آن را از بين برده و ( از خاندانى به خاندان ديگر ) انتقال مىدهد ، و ترا نزد خدا و نزد من در كشتن از روى عمد عذرى نيست ، زيرا در آن ( بى چون و چرا ) قصاص تن ( كشتن همانطورى كه ديگرى را كشتهاى ) لازم آيد ، 81 - و اگر از روى خطاء و اشتباه ديگرى را كشتى و تازيانه يا شمشير يا دستت به شكنجه زيادهروى كرد ( بدون قصد بقتل انجاميد ) پس مشت زدن و بالاتر از آن هم كشتنى است ( گاهى سبب مرگ مىشود ) كه بايد گردنكشى حكومت ترا از اداى خونبهاى كشته شده به اولياء و خويشان او باز ندارد ( بلكه بايد با كمال فروتنى خونبهاى او را اداء كنى ) .