زيرا خوش بينى رنج بسيار را از تو دور مى دارد ( براى آنكه بد بينى به رعيّت سبب سختگيرى مىشود ، و سختگيرى رنجش مى آورد و چون رنجيدند بزوال و عزل تو كوشيده باندازهء توانائى در صدد مخالفت با تو بر آمده در پى فرصت مى گردند ، و تو ناچار همواره بر اثر انديشه در كار ايشان غمگين و اندوهناك بوده و آسودگى را از دست مى دهى ) 22 - و سزاوارتر كسى كه بايد به او خوش بين باشى كسى است كه بيشتر به او احسان نموده و نيكوتر آزمودهاى ، و سزاوارتر كسى كه بايد به او بد بين باشى كسى است كه با او بد سلوك كرده و كمتر آزمودهاى ( پس هرگاه به يارى ايشان نيازمند شدى اعتماد كن بكسيكه به او احسان نمودهاى ، نه به كسى كه از تو بدى و سختى ديده ) . 23 - و مشكن سنّت ( طريقهء ) شايستهاى را كه رؤساء و بزرگان اين امّت به آن رفتار نمودهاند ، و الفت و انس ( بين مردم ) بسبب آن پيدا شده ، و ( كار ) رعيّت بر آن منظّم گرديده ، و نبايد سنّت و طريقهاى را به كار برى كه به چيزى از سنّتهاى گذشته زيان رساند ، پس ( اگر چنين كردى بدان سود نخواهى برد ، زيرا ) مزد و پاداش كسى را است كه آن سنّتها ( ى نيكو ) را بناء گذاشت ، و گناه ترا خواهد بود به آنچه آن سنّتها را شكست دادى . 24 - و در بارهء استوار ساختن آنچه كار شهرهاى تو را منظّم گرداند و برپا داشتن آنچه مردم پيش از تو برپا داشته بودند بسيار با دانشمندان مذاكره و با راستگويان و درست كرداران گفتگو كن ( كه بر اثر آن هميشه حكومت تو پايدار مانده و كار رعيّتت به شايستگى انجام گيرد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1002
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٠٢