( ى داد و ستد و زناشوييها ) حكم مى نمايند ، و كار گردانان كه باج و خراج گرد مى آورند ، و نويسندگان كه براى كارهاى همگانى و خصوصى به آنها اعتماد مىشود ( و سر رشته حساب نگاه مى دارند ) 29 - و نظام و آسايشى براى همهء اين دستهها نيست مگر به سوداگران و صنعتگرانى كه سودهاشان را گرد آورده بازارها بر پا مى دارند ، و كارهايى انجام مى دهند كه سعى و كوشش غير ايشان آن كارها را سامان نتواند داد ، 30 - پس از اين دستهء فروتنان هستند كه نيازمندان و بيچارگانند و بخشش و كمك به آنها ( بر توانگران ) واجب و لازم است ، 31 - و نزد خدا براى هر يك از اين طبقات گشايشى است ( نه تنگى و ناتوانى ، پس اگر بعضى را به بعضى نيازمند گردانيده طبق حكمت و مصلحت بوده نه از روى تنگى و كمى قدرت ) و هر يك از آن دستهها را بر حكمران حقّى است به اندازهاى كه كار آن را بصلاح آورد ، و حكمران از عهدهء آنچه خدا بر او لازم گردانيده بر نمى آيد مگر به سعى و كوشش ، و يارى خواستن از خدا ، و آماده نمودن خود بر به كار بستن حقّ ، و شكيبائى بر آن در كار آسان يا گران و دشوار .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1005
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٠٠٥