تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 1001

مساهمون:

ص١٠٠١

قسمت ششم نامه

20 - و نبايد نيكوكار و بدكار نزد تو بيك پايه باشد كه آن نيكوكاران را از نيكوئى كردن بى رغبت سازد و بد كرداران را به بدى كردن وادارد ، و هر يك از ايشان را به آنچه گزيده جزاء ده ( نيكوكار را پاداش و بد كردار را كيفر ده ) 21 - و بدان چيزى سبب خوش بينى حاكم نسبت به رعيّت بهتر از نيكوئى و بخشش او بايشان و سبك گردانيدن هزينه‌هاى آنها و رنجش نداشتن از آنان بر چيزى كه حقّى به آنها ندارد نيست ، پس بايد در اين باب كارى كنى كه خوش بينى به رعيّتت را بدست آورى ،