دشمن باشد برهان و دليلش را نادرست مى گرداند ( عذرش را نمى پذيرد ) و آن كس در جنگ با خدا است تا اينكه ( از ستم ) دست كشد و توبه و بازگشت نمايد ، و تغيير ( از دست رفتن ) نعمت خدا و زود بخشم آوردن ( دورى از رحمت ) او را هيچ چيز مؤثّرتر از ستمگرى ( بر بندگان خدا ) نيست ، زيرا خدا دعاى ستمديدگان را شنوا و در كمين ستمكاران است ( انتقام آنان را خواهد كشيد ) . 11 - و كارى كه بايد بيش از هر كار دوست داشته باشى ميانه روى در حقّ است ، و همگانى كردن آن در برابرى و دادگرى كه بيشتر سبب خوشنودى رعيّت مى گردد ( در هر كار آن را اختيار كن كه بصلاح حال همه باشد هر چند بر خواصّ گران آمده از آن راضى نباشند ) زيرا خشم همگان رضاء و خوشنودى چند تن را پايمال مى سازد ، و خشم چند تن در برابر خوشنودى همگان اهميّت ندارد ، 12 - و از رعيّت هيچكس بر حكمران در هنگام رفاه و آسانى گران بارتر ، و در گرفتارى كم يارى كنندهتر ، و در انصاف و برابرى ناراضى تر ، و در خواهش پر اصرارتر ، و موقع بخشش كم سپاستر ، و هنگام ردّ دير عذر پذيرندهتر ، و در پيشآمد سختيهاى روزگار در شكيبائى سست تر ، از خواصّ نيست ، 13 - و ستون دين و انبوهى مسلمانها و آماده براى ( جلوگيرى از ) دشمنان همگان از مردم هستند ( نه چند تن از خواصّ كه از آنان به تنهايى كارى ساخته نيست ) پس بايد با آنان همراه بوده و ميل و رغبت تو با آنها باشد .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 997
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٩٩٧