تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 810

مساهمون:

ص٨١٠
هستند ) با دريدن پردهء احترام و شكستن پيمان ( عمل نكردن به احكام و شرائط ) آن ، چنان پيمانى كه خداوند آن را براى شما در زمين خود پناه ( از دخول دشمنان و تسلّط بر شما ) و در بين آفريدگانش ( براى رفع اضطراب و نگرانى آنها سبب ) ايمنى و آسايش قرار داده ( تا هر گاه جهانيان در هر كار بيچاره شده و از هر راه وا ماندند به پيمان اسلام يعنى به احكام و دستور آن توجه كرده از آنها پيروى كنند ) 55 و شما ( با داشتن چنين آئينى ) اگر به غير اسلام پناه ببريد ( به دليرى و بسيارى جمعيّت و خويشان اعتماد كرده از احكام آن پيروى ننموده دستورش را محترم نشماريد ) كفّار با شما مى جنگند ، و جبرائيل و ميكائيل و مهاجرين و انصار نيستند كه شما را يارى كنند ( چنان كه در زمان حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله يارى مى كردند ) مگر با شمشير زد و خورد كنيد تا خداوند بين شما حكم فرمايد ( غلبه و فيروزى را نصيب كدام قرار دهد ) . 56 و مثلها و داستانها ( ى پيشينيان ) از عذاب خدا و بلاها و سختيهاى او كه ( دلها را ) كوبنده و به درد آورنده است و از روزگارها ( ى خشم ) و پيشآمدهاى ( علاج ناپذير ) او در دسترس شما است ( در قرآن كريم سرگذشت قوم نوح و عاد و ثمود و ديگران را بيان فرموده است ) پس ( رسيدن ) عذاب او را دير مپنداريد از جهت نادانى به مؤاخذه و سهل انگاشتن سخت گيرى او ، و نرسيدن به عذاب او ( زيرا حكمت الهيهّ اقتضاء دارد كه عذاب گناهكاران را تأخير اندازد تا نيكان توبه و بازگشت نمايند و ستمگران شقاوت خود را بيشتر آشكار سازند ) 57 و خداوند سبحان گذشتگان را از رحمت خود دور نكرده مگر به جهت ترك نمودن ايشان امر بمعروف و نهى از منكر را ( يكديگر را به كار پسنديده وادار نكرده و از كار ناشايسته باز نداشتند ) پس خداوند نفهمها را از جهت گناه كردن و خردمندان را از جهت نهى از منكر نكردن لعن فرمود ( از رحمت خود دور كرده به عذاب سخت گرفتارشان نمود ) .