جانهاشان ، و زبونى دلهاشان ، و بيرون نمودن كبر و خودپسندى از آنان ، چون در نماز است ماليدن رخسارهاى نيكو به خاك براى فروتنى ، و ( هنگام سجده نمودن ) چسبانيدن اعضاء شريفه ( هفت موضع ) را به زمين براى اظهار كوچكى ، و در روزه است رسيدن شكمها به پشتها براى خضوع و ناچيز دانستن ، و در زكات است دادن ميوههاى زمين ( گندم و جو و خرما و مويز ) و غير از آن ( شتر و گاو و گوسفند و طلا و نقره ) به زير دستان و درويشان ، 35 نگاه كنيد بمنافع اين عبادات از پست شمردن بزرگيها و سر فرازيهاى آشكار ، و بر طرف نمودن خود پسندى و گردن كشيهاى هويدا ( كه موجب بدبختى دنيا و عذاب آخرت مى گردد . در اينجا امام عليه السّلام اهل كوفه را بر عصبيّت و گردنكشى بدون علّت كه موجب تباهكارى و ستمگرى است توبيخ و سرزنش نموده مى فرمايد : )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 799
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٧٩٩