23 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در آن فقراء را پند مىدهد كه بر اغنياء رشك نبرند و به اغنيا دستور داده كه از روى رئاء و خود نمائى كارى نكنند و فوائد صلهء رحم و مهربانى و كمك به خويشان را بيان مى فرمايد : )
قسمت أول خطبه
( 1 ) پس از ستايش خداوند و درود بر پيغمبر اكرم فرمان الهىّ ( آنچه مقدّر است ) فرود مى آيد بسوى هر كس مانند دانههاى باران از آسمان به زمين و قسمت هر كس زياد يا كم به او مى رسد ( هر كس به آنچه خداوند متعال از روى حكمت و عدالت براى او تعيين نموده بهره مند مى گردد ، چنان كه در قرآن كريم س 43 ى 32 مى فرمايد : أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا يعنى ما آنچه را كه بايد در زندگانى دنيا به آنها برسد بين ايشان قسمت نمودهايم ، و در س 15 ى 21 مى فرمايد : وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلّا عِنْدَنا خزَائنِهُُ وَ ما ننُزَلِّهُُ إِلّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ يعنى هيچ چيز نيست مگر آنكه خزينههاى آن در تحت تصرّف ما است و نمى فرستيم آن را مگر به اندازهاى كه معلوم شده ) ( 2 ) بنا بر اين هر گاه يكى از شما در اهل يا در مال يا در وجود شخص برادر ( همنوع ) خود زيادتى بيند نبايد سبب فتنه و فساد او گردد ( رشك بر او نبرده خود را در مخاطرات دنيا و آخرت نيندازد ) زيرا مرد مسلمان مادامى كه ( بر ديگرى رشك