معاصى ) برايش باشد ، منع كننده و پند دهندهاى از غير براى او نمى باشد ( هر گاه خود شخص خويشتن را پند نداده براى هدايت و رستگارى آماده نباشد ، گفتار ديگران در او سودى نخواهد بخشيد ، و اين جمله اشاره به آن است كه استعانت و يارى خواستن از خداوند متعال در هر حال براى اصلاح نفس و دفع شيطان واجب و لازم است ، نه آنكه كسى در طاعت و عصيان مجبور باشد تا سخن به مسئلهء جبر بكشد ) .
به يارى خداوند متعال تمام شد جزء اوّل از ترجمه و شرح كتاب ) النهج البلاغه ( در عصر سه شنبه بيست و ششم جمادى الاخرة سال هزار و سيصد و شصت و پنج هجرى ) خداوند متعال را سپاسگزارم و از توجّهات حضرت امير المؤمنين ( عليه السّلام ) منّت مى پذيرم كه توفيق نوشتن جزء اوّل ترجمه و شرح كتاب نهج البلاغه را ب به اين بنده طاهر خوشنويس ( تبريزى ) ابن حاجّ عبد الرّحمن ( غفر اللّه له ) عنايت فرموده و آرزو دارم كه به نوشتن پنج جزء ديگر آن موفّق گردم ، شايد صاحبدلى طلب رحمت كند و نتيجهء اخروىّ عائدم گردد . اوّل شوّال ( عيد فطر ) 1365 ه .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 227
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٢٧