نبرده كشته مىشود و هر كه نجات يافت و گريخت ديگر بار بازگشت نمى نمايد ) .
11 - از سخنان آن حضرت عليه السلام كه در جنگ جمل ( جنگى كه عائشه در آن سوار شتر بود ) به فرزند خود محمد ابن حنفية فرمود آنگاه كه علم جنگ را به او عطاء كرد
( اشتهار محمّد فرزند آن بزرگوار بابن حنفيهّ براى آنست كه مادر او خولة دختر جعفر ابن قيس از قبيلهء بنى حنيفه بوده است ) : ( 1 ) كوهها از جا كنده شوند تو از جاى خود حركت مكن ( تو بايد در ميدان جنگ از كوهها محكمتر باشى و راه فرار پيش نگيرى ) ( 2 ) دندان روى دندان بنه ( سختيهاى جنگ را بر خود هموار كن ) ( 3 ) كاسهء سرت را به خدا عاريه ده ( در جنگ از سرت بگذر ، يا تمام افكار و خيالاتت را به خدا معطوف دار ) ( 4 ) پاى خود را چون ميخ در زمين بكوب ( در ميدان جنگ ثابت قدم باش و از بسيارى دشمن نترس ) ( 5 ) چشم بينداز تا انتهاى لشگر را ببينى ( تا تمام دشمنان شكست نخورند ايمن مباش ، يا اينكه آخرين حيله و تدبير آنان را در نظر بگير تا در كار خود بينا باشى ) ( 6 ) و چشم خود را بپوش ( پس از آگاهى به حيله و تدبير دشمنان بهر طرف نگاه مكن و از برق شمشير ايشان وحشت نداشته باش ) و بدان فتح و فيروزى از جانب خداوند سبحان است ( پس از به كار بردن آداب جنگ اگر خواست خدا باشد فتح و نصرت نصيب تو خواهد گرديد ) .