7 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در مذمت مخالفين خود ) :
( 1 ) ايشان در كارشان بشيطان اعتماد كردند و شيطان هم آنان را ( براى ضلالت و گمراهى ديگران ) شريك و دام خود قرار داد ، پس در سينهء آنان تخم كرد و جوجه گذاشت و بتدريج و آهسته با آنها آميزش نمود ( تا فرمانبردار او شدند ) ( 2 ) با چشمهاى ايشان مى ديد و باز با نشان سخن مى گفت ( در گفتار و كردار پيرو او بودند ) پس آنها را بمركب ضلالت و گمراهى سوار و گفتار تباه را در نظر آنان زينت داد ، ( 3 ) كارهاى ايشان مانند كار كسى بود كه شيطان او را در توانائى خود شريك قرار داده و به زبان او سخن باطل و نادرست مى گويد .
8 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در وقت مقتضى بيان و زبير را در آن قصد فرموده
( چون زبير نقض عهد كرده در صدد جنگ با آن حضرت بر آمد ، آن جناب به او فرمود تو با من بيعت كردهاى ، واجب است مرا پيروى كنى در پاسخ گفت هنگام بيعت توريه نمودم يعنى به زبان اقرار و در دل خلاف آن را قصد كردم ، حضرت مى فرمايد ) : ( 1 ) زبير گمان مىكند بدست بيعت كرده و در دل مخالف بوده ، ( 2 ) به بيعت خود مقرّ است و ادّعاء دارد كه در باطن خلاف آن را پنهان داشته ، بنا بر اين بايد حجّت و دليل بياورد ( تا راستى گفتار او معلوم شود ) ( 3 ) و اگر دليلى نداشت بيعت او به حال خود باقى است بايد مطيع و فرمانبردار باشد .