6 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در موقعى كه ( طلحه و زبير نقض بيعت كرده گريختند ) تقاضا شد از آن جناب ( امام حسن عليه السلام تقاضا كرد ) كه در پى طلحه و زبير نرفته مهياى جنگ با آنها نشود :
( 1 ) سوگند به خدا من مانند كفتار خوابيده نيستم كه صيّاد مدّتى در كمين آن نشسته براى فريبش بدست يا به چوب آهسته ، آهسته به زمين مى زند تا اينكه ( از خواب جسته كسى را نه بيند به دنبال صدا از خانه بيرون آمده ) دستگيرش نمايد ، ( 2 ) بلكه ( نمى گذارم دشمن مسلمانان را فريب دهد و فتنه و آشوب بر پا كند ، پس ) به همراهى كسى كه رو بحقّ آورده و شنوا و فرمانبردار است شمشير مى زنم و با گنه كارى كه از حقّ رو گردانيده شكّ و ترديد در آن دارد جنگ ميكنم تا زنده هستم ، ( 3 ) پس سوگند به خدا از زمان وفات رسول اكرم تا امروز هميشه من از حقّ خود محروم و ممنوع بر كار خويش تنها ايستاده بودم .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 59
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٥٩