پاكيزهء خود فرودشان مى آورد ( خلاصه دنيا مخصوص آنان است و ديگران از آن بى بهرهاند ) و تازيانه و شمشيرش ( قتل و غارت و انواع سختيها بوسيلهء آنان ) از اين امّت برداشته نمى شود ، ( 20 ) و حال آنكه گمان كنندهء اين امر دروغ پنداشته ، بلكه دولت بنى اميهّ و بهره بردنشان در زندگانى دنيا مانند آبى است ( در دهان ) كه اندكى مى چشند ، پس ( هنوز نياشاميده ) تمام آن را بيرون مى اندازند ( به زودى دست ظلم و تعدّى آنها كوتاه ديگران بر ايشان مسلّط شده دولتشان منقرض مى گردد ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 219
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢١٩