قسمت دوم خطبه
( 10 ) و بندهء ديگرى ( را كه خداوند دشمن دارد كسى است كه ) خود را عالم و دانشمند ناميده در صورتى كه نادان است ، پس از نادانان نادانيها و از گمراهان گمراهيها فرا گرفته ( در گفتار و كردارش از آنها پيروى نموده ) و دامهايى از ريسمانهاى فريب و گفتار دروغ براى مردم گسترده ( آنها را به گفتار و كردار نادرست خود فريب مىدهد تا مجذوب او گردند ، چنان كه صيّاد صيد را فريب مىدهد تا در دام افتد ) ( 11 ) كتاب ( قرآن كريم ) را بر انديشههاى خود حمل نموده ( تفسير كرده ) و ( كسى كه قرآن را به رأى خود تفسير نمايد ) حقّ را طبق خواهشهاى خويش قرار داده ، مردم را از خطرهاى بزرگ ايمن مى گرداند ، و گناهان بزرگ را ( در نظر آنان ) آسان مى نمايد ( و به رياء و خود نمائى ) مى گويد از شبهات ( هر حكمى كه مشكوك و مشتبه است ) خوددارى ميكنم و حال آنكه در آنها افتاده است ( حكم مىكند و چون به احكام شرع و موارد آن نادان است هر حكم مشتبه در نظر او درست مى آيد ) و مى گويد از بدعتها ( احكام بر خلاف