و شيطان با او همراه است ، معصيت و نافرمانى ( خدا و رسول ) را براى او مى آرايد تا بر آن سوار شود ( مرتكب گردد ) و او را به توبه نمودن اميدوار مى نمايد كه آن را بتأخير اندازد تا اينكه ناگاه مرگ او را دريابد در حالتى كه از آن بسيار غافل مى باشد ، ( 10 ) پس حسرت و اندوه بر آن غافلى باد كه عمرش ( در قيامت ) بر او حجّت و دليل باشد ( باينكه چرا در دنيا كه همه جور وسيله برايت مهيّا بود سعادتمند نگشتى ) و ايّام زندگانيش او را به بدبختى رساند ( بر اثر نافرمانى در دنيا به عذاب ابدى گرفتار گردد ) ( 11 ) از خداوند سبحان در خواست مى نماييم كه ما و شما را در رديف كسانى قرار دهد كه هيچ نعمتى او را ياغى و سركش ننمايد ( هر چند نعمت يابد تواضع و فروتنيش بيشتر گردد ) و هيچ فائده و غرضى ( از اغراض باطله مانند رئاء و خود نمائى ) او را از عبادت و بندگى پروردگار باز ندارد ، و ( كارى كند كه ) بعد از مرگ پشيمانى و اندوه او را در نيابد .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٥٥