( 1 ) لشگر معاويه ( با تصرّف شريعهء فرات و منع شما از برداشتن آب ) كارزار با شما را طالبند ، پس شما يا بر ذلّت و خوارى اقرار كرده شجاعت و شرافت را از دست بدهيد ( اظهار عجز و ناتوانى كرده از تشنگى بيچاره شده خود را به دشمن تسليم نمائيد ) يا آنكه شمشيرهاتان را از خونها ( ى ايشان ) سيراب كنيد تا از آب سير آب شويد ، ( 2 ) پس مرگ ( حقيقىّ ) در زندگانى شما است اگر مغلوب بشويد ، و ( حقيقت ) زندگانى در مرگ شما است آنگاه كه ( بر دشمن ) غالب آئيد ( مرگ با عزّت و شرافت بهتر است از زندگانى با ذلّت و خوارى ) ( 3 ) آگاه باشيد كه معاويه عدهّء قليلى از گمراهان و نادانان را به كار زار آورده ( با اينكه لشگر معاويه زياد بوده ايشان را به عدهّء قليلى تعبير فرموده ، اشاره است باينكه بعلم جنگ آشنا نيستند ) و حقيقت امر را ( كه جنگ براى بدست آوردن سلطنت و رياست است ) از آنان پنهان نموده ( و خونخواهى عثمان را بهانه قرار داده ) تا اينكه آنها گلوهاى خود را هدف ( تيرهاى ) مرگ قرار دادهاند ( از روى نادانى و گمراهى براى كشته شدن آماده هستند ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٣٩