مى گويم : منظور حضرت از لفظ ملطاط در اينجا موضعى بوده است كنار فرات كه جلوداران لشگر خود را به فرود آمدن در آنجا امر فرموده ، و نيز بساحل و كنار دريا هم ملطاط گفته مىشود ، و اين لفظ در اصل بمعنى زمين هموار است ، و مقصود حضرت از لفظ نطفة ( كه بمعنى آب صافى است كم يا زياد ) آب فرات است ، و اين تعبير از عبارات غريبه و شگفت آور است .
49 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در صفات حق تعالى ) :
سپاس مخصوص خداوندى است كه داناى به امور پنهانى است ( پنهانيها نزد او هويدا است ، پس به آنچه آشكار است بطريق اولى دانا است ) و نشانهاى ظاهر و هويدا ( جميع موجودات ) بر وجود و هستى او دلالت دارد ( از روى علامات و آثار ظاهر و پيدا است ، زيرا مخلوق به خالق نيازمند است ، و نمى شود كه ممكن