تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 133

مساهمون:

ص١٣٣
46 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است هنگاميكه تصميم حركت بشام گرفته ( چون در نخيله كه اسم موضعى است در بيرون كوفه براى جنگ با معاويه ، پاى مبارك در ركاب نهاد ، اين دعاء را كه براى مسافرت و سپردن خواسته و خانواده به پناه خدا بهترين دعاء است خواند ) : ( 1 ) بار خدايا از مشقّت سفر و اندوه بازگشتن ( كه بر اثر مرگ كسان يا تلف شدن مال پيش آيد ) و بدى نگاه كردن ( مردم ) در اهل و مال و فرزند به تو پناه مى برم ، ( 2 ) بار خدايا تو در سفر همراه و در خانواده جانشين منى ، و غير از تو كسى نيست كه بتواند در سفر همراه و در وطن جانشين باشد ، زيرا هر كه ( در وطن ) جانشين باشد ( در سفر ) همراه نيست ، و هر كه همراه باشد جانشين نيست ( سيّد رضى فرمايد : ) ابتداى اين كلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت شده ، و حضرت امير عليه السّلام در پى آن از و لا يجمعهما غيرك تا آخر فرمايش بليغترين سخن را فرموده و آن را به بهترين وجهى تمام كرده است .