سخن مرا گوش نمى دهيد و فرمانم را پيروى نمى كنيد تا اينكه ( بر اثر نافرمانى و مخالفت با من ) پيش آمدهاى بد هويدا گردد ( دشمن بر جان و مال و ايمان شما تسلّط پيدا نمايد ) ( 4 ) بتوسّط شما خونخواهى نمى توان نمود ( با شما مقاومت با دشمن ممكن نيست ) و به همراهى شما مقصودى ( در امر دين و دنيا ) حاصل نمى شود ، ( 5 ) شما را براى يارى برادرانتان دعوت كردم ، ناله كرديد ( آخ و واى گفتيد ) مانند نالهء شتر هنگامى كه نافش درد مىكند ، و ( در رفتن به كار زار و يارى برادرانتان ) مانند ( راه رفتن ) شتر بيمارى كه پشتش زخم است سستى كرديد ، و سپاه كمى از شما هم كه بسوى من آمد نگران و ناتوانند مانند اينكه ايشان بسوى مرگ فرستاده ميشوند و آنان مرگ را در مقابل خود مى بينند . ( سيّد رضىّ فرمايد : ) مى گويم : متذائب در سخن آن حضرت بمعنى مضطرب و نگران است و اين مأخوذ از گفتار عربست كه گفتهاند تذاءبت الرّيح يعنى بادهاى مضطرب و درهم وزيد ، و از اين جهت گرگ ذئب ، ناميده شده كه در رفتارش نگران است .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 125
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٥