38 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است
( در بيان وجه تسميهء شبهه و اينكه كسى را از مرگ رهائى نيست ) : ( 1 ) شبهه از اين جهت شبهه ناميده شده كه شبيه و مانند حقّ است ( هر كس نمى تواند ميان حقّ و باطل تميز دهد ) پس روشنى دوستان خدا در شبهه ايمان و اعتقاد ايشان است ( به خدا و رسول ) و راهشان راه هدايت و رستگارى است ( كه از آن راه پيروان خود را از تاريكى هاى شبههها نجات داده و حقّ را به آنان آشكار مى نمايند ) ( 2 ) و امّا دشمنان خدا دعوت كنندهء شان در آن شبهه ضلالت و گمراهى است و رهنماى شان كورى و سرگردانى ( كه بسبب آن پيروان خود را در دنيا بد بخت و در آخرت به عذاب الهىّ گرفتار مى سازند ) ( 3 ) پس ( پيروان دوستان خدا نبايد از مرگ و كشته شدن بيم داشته باشند ، زيرا ) كسى را هم كه از مرگ بيم داشته باشد بالأخره نجات و رهائى از آن نيست و كسى كه دوستدار زنده بودن باشد هميشه باقى و زنده نخواهد ماند ( بنا بر اين شايسته آنست كه شخص به زندگى موقّتى دنيا دل نبندد و از مرگ و پيكار در راه خدا براى نصرت دين رو نگرداند ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 123
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٣