39 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است
( هنگاميكه نعمان ابن بشير بامر معاويه با دو هزار نفر براى ترساندن مردم عراق از شام حركت كرد ، چون به عين التّمر نزديك كوفه رسيد مالك ابن كعب از حبىّ كه از جانب حضرت و حكومت آنجا را داشت و بيش از صد نفر با او نبود آن جناب را از اين واقعه خبر داد ، حضرت بر منبر تشريف برده پس از اداى حمد و ثناى الهىّ فرمود : خدا شما را هدايت كند ، نعمان ابن بشير با گروهى از مردم شام كه بسيار نيستند نزديك مالك ابن كعب كه برادر شما است فرود آمدهاند ، مهيّا شويد برويد و برادر خود را كمك دهيد ، شايد بسبب شما خداوند جمعى از كفّار را نابود نمايد ، چون مردم در رفتن بكمك مالك ابن كعب اهمال نمودند حضرت رؤساى ايشان را دعوت كرده امر به رفتن نمود ، قريب سيصد نفر گرد آمده بقيهّ خوددارى كردند ، پس آن بزرگوار غمگين برخاسته فرمود ) : ( 1 ) به كسانى گرفتار شدهام كه چون ايشان را امر مى نمايم پيروى نمى كنند و آنها را مى خوانم جواب نمى دهند ، ( 2 ) اى بى پدرها براى نصرت و يارى پروردگار خود منتظر چه هستيد ( سبب سستى در كار و نرفتن بسوى جهاد در راه خدا چيست ) آيا نيست دينى كه شما را گرد آورد ( تا براى بدست آوردن سعادت دنيا و آخرت يكديگر را كمك نمائيد ) و آيا نيست حميّت و غيرتى كه شما را ( براى دفع دشمن ) تكان بدهد ( براى حمايت از دين و اهل آن ) ( 3 ) در ميان شما ايستاده فرياد كنان يارى و همراهى مى طلبم ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 124
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٤