41 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( كه در آن وفاء را ستوده و حيله را مذمت فرموده ) :
( 1 ) وفاء قرين راستى است ، و من سپرى نگاهدارنده تر از وفاى بعهد ( براى جلوگيرى از عذاب الهىّ ) سراغ ندارم ، و كسى كه بداند باز گشتش ( در قيامت ) چگونه است ( و بچه نحوى از او حساب مى كشند ، هرگز ) مكر نمى كند ، ( 2 ) ما در زمانى واقع شدهايم كه بيشتر مردم آن ، مكر را زيركى پندارند ، و نادانان ايشان را زيرك خوانند ، چه سودى مى برند اين مكر كنندگان خدا ايشان را بكشد ( تا مردم از شرّشان آسوده گردند ، و يا اينكه خدا آنان را از رحمت خود دور فرمايد ) ( 3 ) شخص زيرك و كار دان راه حيله و چارهء هر كار را ميداند و سبب اينكه حيله به كار نمى برد آنست كه امر و نهى خدا او را مانع مىشود ، و با اينكه حيله را ديده و دانسته و توانائى به كار بردن آن را دارد ترك مىكند ، و كسى كه در دين از هيچ گناهى باك ندارد ( مانند معاويه و عمرو ابن عاص ) فرصت را از دست نداده در هر كارى بمكر و حيله دست اندازد ( مقصود حضرت آنست كه اگر ترس از خدا نبود براى به كار بردن حيله و مكر ، من از همه زبردست تر بودم ) .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٢٧